Praktyczny model identyfikowalności UAV oparty na relacji obiekt–zdarzenie–dane: serializacja wyrobu, partie materiałów i komponentów, agregacja oraz transformacja, CTE/KDE, Who/What/Where/When/Why, genealogia wejść, procesu i wyjść, rozdzielenie as-designed, as-planned, as-built i as-maintained. Artykuł obejmuje BOM i rewizje, narzędzia oraz kalibracje, firmware/parametry/klucze, surowe wyniki kontroli, NCR, deviation, rework i repair, chain of custody, containment oraz recall, retencję, integralność i migrację danych, minimalny schemat relacyjny, kodowanie Data Matrix/RFID, offline capture, audyt odtworzeniowy i metryki czasu identyfikacji populacji ryzyka.
